Atypische Myopathie:

Deze dodelijke paarden ziekte bestaat al jaren, maar is bij heel veel paarden eigenaren helemaal niet bekend.

Het gaat om een spieraandoening, atypische myopathie genaamd. Een spieraandoening waarvan de oorzaak onbekend is, maar die zeker niet nieuw is. Deze werd in 1940 voor het eerst in Engeland beschreven.

De paardenhouder moet alert zijn en z'n paarden goed in de gaten houden, maar hoeft zich geen extra zorgen te maken, benadrukt Inge Wijnberg van de afdeling inwendige Geneeskunde van het Paard van de Faculteit der Diergeneeskunde in Utrecht.

Ze legt uit wat de ziekte inhoudt. Een myopathie is een spierprobleem. Het is een soort spierbevangenheid. Daar zijn vele oorzaken voor. Omdat er in dit geval geen duidelijke oorzaak is, heet het een Atypische Myopathie.
 

Atypische Myopathie is een niet- besmettelijke spierziekte die alleen toeslaat bij paarden die in een wei staan. De wetenschap staat voor een raadsel.

De symptomen zijn vreemd. Een ogenschijnlijk kerngezond paard kan binnen 24 uur plots sterven. Met een constante: het gaat altijd over paarden die dag en nacht in een wei staan. In het overgrote deel van de door de veterinaire wetenschap beschreven gevallen slaat de 'spieraandoening bij grazende paarden' toe in de late herfst. Al zijn er ook enkele gevallen in de lente bekend. Symptomen van de atypische myopathie: de paarden worden suf en stijf en zakken na enkele uren door de benen. Alles wijst in de richting van een algemene en acute spieraandoening.

 De mortaliteit van de ziekte ligt met 89% erg hoog. Deze vorm van myopathie is bijzonder verwoestend voor spiercellen. Dus ook voor die van de ademhalingsspieren, waardoor de paarden uiteindelijk stikken. De oorzaak is moeilijk te bepalen. Het eerste beschreven geval dateert al uit de jaren veertig, in Engeland. En nog heeft de wetenschap geen sluitende verklaring.

Schimmels

¨De ziekte rukt in elk geval op. ¨

Een ding is zeker:
Het komt het meeste voor in het vroege voorjaar tussen april/mei en in het late najaar oktober/november. De paarden staan vaak 24 uur per dag in de wei en voeden zich bijna uitsluitend met wat ze vinden in de wei. De oorzaken? Voorlopig blijft het bij hypotheses. Een plantenschimmel, giftige paddestoelen of een verwoestende grondbacterie . Vreemd is ook dat de ziekte vroeger opdook in bijzondere klimatologische omstandigheden: na een plotse temperatuurdaling of na een storm. Jonge paarden, slechte lichaamsconditie, gehouden op vochtige weiden kunnen ook een rol spelen.

Als preventie maatregelen wordt genoemd:
Paarden zoveel mogelijk binnen houden, indien mogelijk Check je altijd best een paard, dat buiten staat, 's morgens en 's avonds.¨ We hebben het niet over een epidemie, maar ik zou mensen met een paard in een wei toch aanraden voorzichtig te zijn. Je kan je paard bijvoorbeeld ook extra kwaliteitsvoeding geven, regelmatig ontwormen en vaccineren, het hele jaar door bijvoeren met hooi of krachtvoer, bij vochtig weer regelmatig opstallen.

Dus blijf alert, maar maak je geen extra zorgen.

Hieronder een stukje uit het Eindhovens Dagblad van vrijdag 24 november 2006

 

Mysterieuze ziekte velt negen paarden

door Rob de Bruyn

SOMEREN - Als gevolg van een mysterieuze spierziekte zijn de afgelopen weken in Nederland zeker negen paarden gestorven. Eén van de dieren kwam uit Aarle-Rixtel, een ander uit het Noord-Limburgse Milsbeek. Ook in België zijn onlangs paarden aan de ziekte bezweken.

Paardendierenarts Tilly Spierings van het Veterinair Centrum Someren heeft de paarden uit Aarle-Rixtel en Milsbeek behandeld maar moest ze uiteindelijk laten inslapen. Volgens Spierings leden alle onlangs overleden dieren aan ’atypische myopathie’. Dat is een vorm van spierbevangenheid, een niet-besmettelijke ziekte die sinds de jaren dertig bekend is maar waarvan de oorzaak nog altijd niet achterhaald is. Wel is duidelijk dat de ziekte alleen optreedt bij paarden die dag en nacht buiten staan en dat de zieke, meestal jonge dieren razendsnel - soms binnen 24 uur - kunnen sterven. Antibiotica kan de zieke dieren niet redden.

Paarden die aan atypische myopathie lijden, krijgen last van stijve, pijnlijke spieren, die uiteindelijk simpelweg aangetast zijn. Spierings: „Meestal merk je het op doordat de dieren moeite krijgen met lopen. Naarmate de tijd vordert, worden steeds meer spieren aangetast. In negentig procent van de gevallen is de ziekte dodelijk, doordat ook de ademhalingsspieren aangetast worden.“ Van de twee zieke paarden die bij het Veterinair Centrum Someren werden binnengebracht, zijn bloed, urine en spieren opgestuurd naar de universiteit van Luik. Daar vindt onderzoek plaats naar de mysterieuze ziekte. Maar ook deze keer zijn (nog) geen afwijkende zaken gevonden, geeft Spierings aan. „Er is een vermoeden dat de ziekte iets met gras te maken heeft. Maar het zou ook iets te maken kunnen hebben met het weer, want de ziekte treedt altijd op bij nat, stormachtig weer.“

Volgens Spierings is er onder paardenhouders in de omgeving sprake van ’enige onrust’. „Als ze het zekere voor het onzekere willen nemen, kunnen ze hun dieren het beste binnen zetten.“

Precies twee jaar geleden kregen in België, Noord-Frankrijk en Duitsland enkele tientallen dieren atypische myopathie.